Dit onderwerp is zeker niet even iets makkelijks om zo tussendoor even snel te lezen. Ik merk zelf namelijk ook dat het echt moeite kost om je een voorstelling te maken van een manier van denken zoals die er was zo'n 100 jaar geleden met betrekking tot experimenten uitvoeren en statistisch vergelijkingsonderzoek. 

Het inmiddels befaamde 'randomized clinical trial' (RCT) was niet zo heel lang geleden totaal ondenkbaar. Ook al kost het veel inspanning om te zien hoezeer wij momenteel zijn 'gehersenspoeld' met bepaalde concepten, wil ik toch me er aan wagen dit aspect onder de aandacht te brengen. 

Het is geschreven door Trudy Dehue in haar boek 'De Depressie Epidemie' uit 2008 (hoofdletters zijn van mij):

"Opleidingen in deze menswetenschappen leren de studenten nu dat het wetenschappelijk experiment een neutraal onderzoekinstrument is. 

De geschiedenis ervan laat echter zien dat het de maatschappelijke vooronderstellingen zich herbergt van INDIVIDUALISME, DOELMATIGHEID en ONPERSOONLIJKE PROCEDURES.
 
Mensen in kunstmatige groepen onderzoeken heeft immers alleen zin voor wie ervan uitgaat dat het onderzochte probleem geen 'probleem-in-context' is maar louter huist in het individu dat eronder lijdt. 

Hetzelfde geldt voor de nadruk op doelmatigheid door het isloleren van oorzakelijke variabelen en het vergelijken van groepsgemiddelden. Ook dat heeft slechts zin voor wie ervan overtuigd is dat ziekten entiteiten zijn, die iedereen op dezelfde wijze treffen.

Het experiment doet ten slotte het principe van onpersoonlijkheid zo veel mogelijk recht. Het dient primair om het interpretatieve oordeel uit te bannen dat organicistische denkers juist zo belangrijk achten. Dat is alleen verstandig voor wie meent dat het subjectieve oordeel van de patiënt, diens therapeut, familie of vrienden niet van belang is voor de diagnostiek en de behandeling, noch de interactie tussen de behandelaar en de patiënt." (pp.152-153)  


Afbeelding afkomstig van: http://shirt.woot.com/derby/entry.aspx?id=25024