artikelen

Uitgestorven Forel verschijnt door invloed Elektrostatisch Veld

Sun, 22 Apr 2012 10:22:47 +0100

In het 2011-boek van prof. dr. ing. Haas getiteld 'Elektrostress en Gezondheid' wordt een interessant experiment aangehaald dat ik hier toch ook even wel noemen. Het betreft een experiment waarbij forelleneitjes werden blootgesteld aan een elektrostatisch veld, waardoor er vreemde zaken gebeurden. Hieronder volgt het fragment uit het boek, terug te vinden op pagina's 128 en 129:

"Na de plantenexperimenten werden ook proeven met dieren gedaan. De eieren van een regenboogforel werden na bevruchting gedurende vier weken blootgesteld aan elektrostatische velden. Daarna werd het broedsel in een andere bak gedaan en werden ze net als alle andere forellen opgekweekt.

De op die wijze gekweekte forellen zagen er heel anders uit dan de forellen zoals we die kennen. Kop en lichaam waren veel krachtiger, ze hadden meer tanden en een andere kleur. De elektrostatische forellen waren wilder, agressiever, ze sprongen hoger dan normale forellen, het vlees was steviger en het smaakte beter. "We hadden de indruk minihaaien gekweekt te hebben" aldus dr. Schürich.

De vissen werden door een Zwitsers onderzoeksinstituut te Bern als een forel-oervorm gedetermineerd, een soort die al 150 jaar uitgestorven was. Ze hadden nog oude tekeningen waarop de soort afgebeeld was." (pp. 128-129)

Voor alle duidelijkheid: de experimenten waren uitgevoerd met elektrostatische velden die vergelijkbaar zijn met de elektrostatische velden van een moderne mens als hij leeft in een omgeving met synthetische vloerbedekking, synthetische gordijnen en met het kleurenscherm van de televisie. Dr. Heinz Schürich zei: "De effecten ten gevolge van de inwerking van de elektrostatische velden doen eerder aan gentechniek denken dan aan elektrofysiek."

Zie ook: Morfogenetische verkenningen (april 2012)

P.S. De foto heeft niets te maken met dit experiment. Ik heb gewoon een geinige foto gezocht van een forel en gevonden op een sportvisblog: http://sportvissen.blog.nl/websites/2009/09/12/monster-forel-vergist-zich-op-fourplay

Invloed van Culturele Veronderstellingen bij Statistisch Onderzoek

Sun, 01 Jan 2012 11:40:37 +0100

Dit onderwerp is zeker niet even iets makkelijks om zo tussendoor even snel te lezen. Ik merk zelf namelijk ook dat het echt moeite kost om je een voorstelling te maken van een manier van denken zoals die er was zo'n 100 jaar geleden met betrekking tot experimenten uitvoeren en statistisch vergelijkingsonderzoek.

Het inmiddels befaamde 'randomized clinical trial' (RCT) was niet zo heel lang geleden totaal ondenkbaar. Ook al kost het veel inspanning om te zien hoezeer wij momenteel zijn 'gehersenspoeld' met bepaalde concepten, wil ik toch me er aan wagen dit aspect onder de aandacht te brengen.

Het is geschreven door Trudy Dehue in haar boek 'De Depressie Epidemie' uit 2008 (hoofdletters zijn van mij):

"Opleidingen in deze menswetenschappen leren de studenten nu dat het wetenschappelijk experiment een neutraal onderzoekinstrument is.

De geschiedenis ervan laat echter zien dat het de maatschappelijke vooronderstellingen zich herbergt van INDIVIDUALISME, DOELMATIGHEID en ONPERSOONLIJKE PROCEDURES.

Mensen in kunstmatige groepen onderzoeken heeft immers alleen zin voor wie ervan uitgaat dat het onderzochte probleem geen 'probleem-in-context' is maar louter huist in het individu dat eronder lijdt.

Hetzelfde geldt voor de nadruk op doelmatigheid door het isloleren van oorzakelijke variabelen en het vergelijken van groepsgemiddelden. Ook dat heeft slechts zin voor wie ervan overtuigd is dat ziekten entiteiten zijn, die iedereen op dezelfde wijze treffen.

Het experiment doet ten slotte het principe van onpersoonlijkheid zo veel mogelijk recht. Het dient primair om het interpretatieve oordeel uit te bannen dat organicistische denkers juist zo belangrijk achten. Dat is alleen verstandig voor wie meent dat het subjectieve oordeel van de patiënt, diens therapeut, familie of vrienden niet van belang is voor de diagnostiek en de behandeling, noch de interactie tussen de behandelaar en de patiënt." (pp.152-153)

Afbeelding afkomstig van: http://shirt.woot.com/derby/entry.aspx?id=25024

Kraepelin en zijn giftige Broomzout Therapie bij Psychiatrische Patiënten

Sun, 01 Jan 2012 10:00:20 +0100

Hierbij een citaat dat ik graag langer wil vasthouden voor het nageslacht in verband met leringen die we uit de psychiatrische praktijk mogen trekken, en daarbij vooral denkend aan de manier waarop medicatie wordt ingezet bij mensen die een psychotische dan wel chagrijnige of sombere coping hebben ontwikkeld met levensproblemen. Het is afkomstig van het aanbevelenswaardige boek van Trudy Dehue, 'De Depressie Epidemie'.

"Eerder kwam al ter sprake dat Kraepelin [zie foto] zijn manisch depressieve patiënten grote hoeveelheden van het giftige broomzout gaf. Daarin was hij niet uniek.

Broom was een veel voorgeschreven middel, totdat, heel langzaam, begon door te dringen dat de mentale achteruitgang van talloze epileptische, psychotische en neurotische patiënten door het middel ontstond in plaats van door hun oorspronkelijke ziekte.

Het broomgehalte liep op in het lichaam en de patiënten gignen lijden aan ernstige rusteloosheid, hallucinaties, psychosen, geheugenverlies en huidproblemen.

Zoals de Amerikaanse dokter Max Levin in 1933 stelde: "Veel gevallen van wat we delirische manie noemden waren in feite gevallen van bromidevergiftiging." (p. 135, De Depressie Epidemie)

Afbeelding van Emil Kraepelin afkomstig van 'History of Alzheimer's Disease'

Hoe de Depressie zelf de oorzaak werd van een Depressie

Sat, 31 Dec 2011 15:09:52 +0100

In 2008 schreef Trudy Dehue een boek getiteld 'De Depressie Epidemie'. In hoofdstuk 2 schrijft ze over de wijze waarop de huidige beschrijving van depressie is ontstaan. Een belangrijke stap is gezet bij het samenstellen van DSM III. In die versie van het Diagnostic Statistical Manual of Mental Disorders zijn vele nieuwe 'ziekten' gekomen en verdwenen. Hieronder wil ik een fragment aanhalen uit het boek gebaseerd op een analyse uit 1993 door Wilson (DSM III and the transformation of American Psychiatry: A history, American Journal of Psychiatry, 150(3), pp. 339-410).

"Bij een historische reconstructie van het proces, zo'n twintig jaar later gepubliceerd in het APA tijdschrift, de American Journal of Psychiatry, bleek dat sommige taakgroepleden indertijd de vrees hadden uitgesproken dat de nieuwe werkwijze tot een enorme uitbreiding van diagnoses zou leiden en dat bovendien de gekozen ziektenamen ten onrechte zouden worden aangezien voor oorzaken van de ziekten die ze beschreven.

Maar met niet minder vooruitziende blik had taakgroepvoorzitter Robert Spitzer betoogd dat het zonder duidelijke diagnosen steeds moeilijker zou worden om psychiatrische behandelingen van verzekeraars vergoed te krijgen." (p.46)

De Tonglen Mededogen Meditatie

Sun, 18 Dec 2011 21:31:05 +0100

Binnen het noëtische werk (1) heb ik recentelijk verwezen naar het derde boek van Lynne McTaggart in haar bewustzijnsverkennende serie die begon met het Veld (2004) en het Intententie Experiment (2007). Terwijl ik tegen het einde van het boek loop kwam ik toch een stukje tegen dat ik toch wat langer wilde bewaren, vandaar dat ik het ook op deze site plaats.

"Tonglen, zoals deze meditatievorm voor het cultiveren van mededogen heet, verloopt progressief. Het begint op bescheiden schaal met het ontwikkelen van waardering voor anderen en het zich steeds meer voor hen openstellen, totdat het zich uitbreidt tot liefde voor alle levensvormen.

Zo'n mededogenmeditatie begon met de gedachte: 'Ik waardeer de liefde en vriendelijkheid van alle levende wezens'. Hierbij denkt de beoefenaar aan zijn of haar dierbaren en bidt: Moge het met hen allen goed gaan en mogen zij vrij zijn van lijden. Hierop volgt het in gedachten zegenen van al je goede vrienden, je kennisssen en uiteindelijk zelfs je vijanden." (pp. 250-251)

VOETNOOT
(1) http://noetiek.wordpress.com/2011/12/13/fotonische-communicatie-een-alledaags-verschijnsel/
(*) Illustratie afkomstig van Doreen L. Olario, te zien op haar website: Verhaal achter Liefde

Het Kymische Huwelijk

Sun, 18 Dec 2011 18:42:53 +0100

In een boek van Ute Kretzschmer getiteld ' Vrij Reizen in Andere Dimensies' (1) wordt ergens tegen het einde een beschrijving gegeven van wat een kymische huwelijk wordt genoemd. Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het concept fascinerend genoeg om het verder te laten reiken dan alleen de lezers van dat bepaalde boek.

Ook al heb ik niet zo'n hele hoge pet op van de 'geascendeerde meesters' (2) toch wil ik dit stukje van Kuthumi wel noemen:

"Antar, je zielenbroer, was voorbestemd om met jou in het kymisch huwelijk te treden. Het kymische huwelijk houdt in dat het oorspronkelijke androgyne wezen langzaam maar zeker weer samen gaat smelten.

Je moet het zo zien: bij het binnengaan van het duale universum vormt zich vanuit een androgyn wezen een fijnstoffelijke famielie. Daartoe behoren je Hoger Zelf en een groot aantal vrouwelijke en mannelijke zielen die op bewoonbare planeten incarneren.

Het Hoger Zelf behoudt het overzicht en blijft in de fijnstoffelijke sfeer. Alle geslachtelijke lichamen worden in de fysieke wereld geboren. Je wisselt af met je zielenbroers en -zussen en hebt rustpauzes in de sferen aan gene zijde alvorens opnieuw geboren te worden.

Wanneer je in de geestelijke sferen een bepaalde rijpheid hebt bereikt, ontstaat de wens om dit spel der vergetelheid en het steeds maar weer geboren worden te beëindigen. Je verlangt naar eenheid, harmonie en vrede!

Je hebt er genoeg van om te vechten en jezelfs als slachtoffer te ervaren. Dit is het moment dat je overgaat naar de meesterjaren en in deze periode mag je laten zien dat je geleerd hebt om je innerlijke balans te behouden.

De op aarde geïncarneerde persoon wordt getest of hij zijn innerlijke balans kan behouden en zijn best doet om positief ete denken en bewust uit de dader versus slachtofferrol te stappen. Je broers en zussen in de sferen aan gene zijde ondergaan eveneens een test. Zij mogen laten zien dat zijn zelfstandig, zonder de hulp van het Hoger Zelf, de zorg voor jullie - op aarde - kunnen dragen.

Wanneer je deze test met succes hebt volbracht, krijg je toestemming voor het kymische huwelijk. Dat houdt tevens in dat het wiel der wedergeboorte tot stilstand komt. Het zal dus ook je laatste incarnatie zijn.

Bij het kymische huwelijk wordt een persoon in de fysieke wereld met een zielenbroer of -zus van gene zijde tot één persoon samengesmolten. Dit gebeurt 's nachts tijdens je dromen. Sinds het nieuwe millenium zijn er al beduidend meer kymische huwelijken voltrokken op jullie planeet omdat de aarde zich sindsdien in een trilling bevindt die deze samensmelting ondersteunt." (pp. 199-200)

VOETNOTEN
(1) Te koop bij Bol.com bijvoorbeeld - http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/vrij-reizen-in-andere-dimensies/1001004004765044/index.html
(2) http://dhost.info/waterput/ssoa/sananda-and-co.htm
(3) plaatje afkomstig van https://thedailyrace.wordpress.com/2011/09/01/double-consciousness-as-double-mindedness/

St. Augustinus met verbazing: "St. Antonius leest zonder te spreken!"

Sun, 18 Dec 2011 18:43:06 +0100

In het boek 'Het ondiepe: hoe onze hersenen omgaan met internet' van Nicholas Carr wordt op een bepaald moment aandacht besteed aan de periode dat er voor het eerst door mensen werd gelezen.

Aanvankelijk was het niet meer dan normaal dat je de teksten hardop las, omdat alle communicatie voor die tijd met geluid gepaard ging. Hieronder volgt een fragment waarbij St. Augustinus in contact kwam met St. Ambrosius.

In een beroemde passage uit zijn Belijdenissen beschrijft Sint-Augustinus (1) de verbazing die hij voelde toen hij rond het jaar 380 Sint-Ambrosius, bisschop van Milaan, in stilte zag lezen. 'Toen hij last, tastten zijn ogen de bladzijde af en zijn hart probeerde de betekenis te doorgronden, maar zijn stem zweeg en zijn tong was stil,' schreef Augustinus.

'Wanneer we hem opzochten, troffen we hem vaak lezend in stilte aan, want hij las nooit hardop.' Verbijsterd door dergelijk vreemd gedrag, vroeg Augustinus zich af of Ambrosius 'zijn stem soms moest sparen die nogal snel hees werd.' (p.87)

(1) St. Augustinus, afbeelding afkomstig van http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Aigen_Kirche_-_Kanzel_St.Augustinus.jpg, waarschijnlijk gemaakt in de kerk van St. Anna am Aigen (http://www.sonntagsblatt.at/kirche-hier-und-anderswo/pfarrvorstellungen?d=st-anna-am-aigen)

The inherent Human Knowledge to Cure Oneself with Herbs and Food

Thu, 08 Sep 2011 20:01:00 +0100

The following excerpt is taken from Book 8-1 from the Ringing Cedar Series (1). In this part Anastasia (2) talks about the inherent knowledge that would be planted in us, that would allow us to heal ourselves:

"Think about it. Your dog knows what herbs she needs to eat when she comes down with an ailment. And a cat will know to run to the forest to find a herb she requires. But nobody wrote them a prescription. A bee knows all about extracting nectar from a flower, building a honeycomb and storing honey in it, and gathering pollen. And what raising the next generation is all about. If one link in the chain of knowledge the bee family is endowed with, should be removed, the whole family would die out.

But bees continue to exist today. And that can only mean one thing: the Creator has given them all the knowledge they need right from the start., right at the moment of their creation. And that is why the bees have not died out, but have lived for millions of years, and are still building their unique honeycombs even today, just as in the first moment of their creation.

And the ants too, continue to build their homes. And flowers continue to unfold their petals with the advance of each new dawn, just as on the first day of their creation. And the apple, pear and cherry trees know exactly what kind of juices they need from the ground to grown their fruit. All information is given to them right at their inception, right at the moment of their creation. And Man is no exception.

...[all this knowledge] is preserved in every single Man. And the therapeutic recipe for the healing herbal tea one that every Man is free to compile for himself." (pp.61-62)

FOOTNOTES

(1) The New Civilization by Vladimir Megré (2005, 2007)
(2) For more on Anastasia click the tag ''Anastasia'' below this article.

The Original meaning of Throwing Rice during the Wedding Ceremony

Thu, 11 Aug 2011 15:38:53 +0100

Sometimes while reading certain passages of a book I experience a sense of beauty. As a Record Keeper I feel like saving those fragments somewhere, so I can take a look at them again in the future. On top of that the internet makes it easy for others to read these 'pearls of beauty' as well.

What follows is a part from the seventh book in the Ringing Cedar Series by Vladimir Megré on Anastasia.

"A comparative analysis of today's wedding rites and the one described by Anastasia fosters the impression that today's rites are more characteristic of an undeveloped primitive society, while those of the Ancient Rus' belong to a civilisation which highly developed in every sense of the word. For example:

Among a number of peoples today, including Russians, there is a ritual activity of showering the newlywed couple wil cereal grains. One of the mothers or grandmothers or relatives of the newlyweds scatters cereal grains in front of the couple on their way into their home or throws it over the couple themselves as a token of happiness for the future family.

This kind of activity today is associated with superstition or esoterica. There is no other rational explanation for it. What sense is there in seeds of grain simply falling on the floor, asphalt or pathway leading to the house where they will immediately get trampled on and crushed?

The ritual described by Anastasia also includes a special act involving cereal grains. But here, right off, one can associate it with several distinct and clearly thought-through rational purposes.

All the wedding guests - relatives, friends and acquintances - bring with them seeds from their best plants, and each one plants by his own hand the little seed he has brought with him in the spot designated by the newlywed couple.

In terms of material wealth, it is not simply betokened but actually achieved in practice by the special act described. In just a brief space of time - an hour or two - the newlyweds have the makings of their future orchard, drawing upon the best fruit and berry plantingsin the neighborhood, as well as a vegetable garden and a green hedge wherewith to frame their Space." (pp.150-151)

Een Mooie Toepassing van Hartvaardigheden in het Verkeer

Sat, 02 Jul 2011 18:52:11 +0100

Het trainen van hartsvaardigheden (zoals ik Heart Virtues maar vertaal in het Nederlands, wat hartdeugden, klinkt wel erg deugdelijk) is een waardevolle bezigheid. In het gratis e-book van James (The When-Which-How-practice) worden allerlei voorbeelden genoemd. Momenteel ben ik zelf ook aardig in de weer met het werken met hartsbewustzijn en met hartscommunicatie. Mocht je geïnteresseerd zijn om als 'hartsproefkonijn' mee te werken met het uittesten van bepaalde hartmeditaties die ik heb opgenomen, laat het weten via de contactpagina.

Hieronder volgt het fragment dat mij bij het lezen wel ontroerde (p.79):

"A young, single mother is running late picking up her daughter at daycare. She can hardly afford to pay for daycare, but she has to work in order to pay her rent and keep food on the table. If she does not get to the daycare center in the next ten minutees, she is going to be charged an additional $20.00, an amount her tight budget cannot cover.

Suddenly, an elderly man pulls out in front of her car and is driving far below the speed limt. She is very frustrated and angry, asking the universe why this has to happen to her. Doesn't she have enough problems already? Then she remembers that she is supposed to be practicing emotional self-mastery, and quite honestily, at this moment she really doesn't have the desire.

Nonetheless, somehow she manages to calm down enough to realign her heart. She visualizes herself as divine love with the six heart virtues radiating outward in a field around her. She sends forgiveness to the elderly man in front of her, for understanding has shown her that this man may be as financially strained as her. He may be on a fixed income. He may not see to well, but still must get to the store to buy his groceries. He is probably driving slowly to avoid causing an accident. Should he be forced to give up driving?

Suddenly she feels enormous compassion for this person, after all he could be her own father. How would she feel if someone was cursing at her father or mother because they were drving too slowly? At this point, the virtue of humility entered her energy field and she accepted her situation as just part of the overall circumstances of living in the twenty-first century.

She thought to herself, "We've all got problems; we're all in this mess together so why add to the negativity of humanity, when I have an opportunity to send out positive emotional energy." Just then, the elderly driver turned right and she was free to get to the daycare center in time. She then thought, "It's amazing how much you can learn in two minutes."